هر یک به چیزی مشغول و به آن خوشدل و خُرسند. بعضی روحی بودند، به روحِ خود مشغول بودند، بعضی به عقلِ خود، بعضی به نفسِ خود. تو را بیکَس یافتیم. همهی یاران رفتند به سویِ مطلوبانِ خود و تنهات رها کردند. من یارِ بییارانم. {مقالاتِ شمس، دفتر اوّل، ویرایش متن جعفر مدرّس صادقی}
